Ελα μαζί μου, κάπου να πάμε χέρι με χέρι
Διαχρονικό πρόβλημα στη χώρα μας το εκπαιδευτικό σύστημα. Μια "καραμέλα" για κάποιους, ένα ουσιαστικό και άλυτο ζήτημα στην πραγματικότητα. Με αφορμή τις διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών και τον παραλογισμό των πανελληνίων, το θέμα έρχεται βίαια και ηχηρά στην επιφάνεια για ακόμη μια φορά και αυτό που σίγουρα και αποδεδειγμένα προκαλεί είναι διαφωνίες. Οι καθηγητές του Δημοσίου επιστρατεύονται για να πραγματοποιηθούν οι εξετάσεις πριν καν εκφράσουν την πρόθεση να απεργήσουν και πολύ αμφιβάλλω για το αν έχει ο κόσμος αντιληφθεί τι σημαίνει αυτό. Οι πραγματικοί λόγοι της απεργίας δεν φτάνουν ποτέ στα αυτιά του απλού κόσμου ο οποίος μένει με την εντύπωση ότι γίνεται πολύς λόγος για δύο επιπλέον ώρες δουλειάς. Από την άλλη, οι μαθητές με την αγωνία και το άγχος μιας ολόκληρης χρονιάς ανυπομονούν για το τέλος της και ανατριχιάζουν και μόνο στην ιδέα μιας αναβολής. Οι γονείς τους, ακόμη πιο ακραίοι σε πολλές περιπτώσεις, δεν ξέρουν σε ποιον να αποδώσουν ευθύνες. Στους καθηγητές που επέλεξαν αυτήν την ιδιαιτέρως κρίσιμη περίοδο για να εκφράσουν τα αιτήματά τους ή στην κυβέρνηση που με τις κινήσεις της τους ωθεί σε αυτήν την κατεύθυνση; Σε όλο αυτό το παραλήρημα, υπάρχουν και οι καθηγητές των φροντιστηρίων, τους οποίους εξακολουθούν να αγνοούν ακόμη και σήμερα εκείνοι του Δημοσίου. Έρχονται κι αυτοί σε επαφή με τους μαθητές, δουλεύοντας ώρες ατελείωτες για την καλύτερη δυνατή προετοιμασία τους ώστε να πετύχουν το στόχο τους. Και σε αυτούς δημιουργείται ένα αρνητικό κλίμα για τον δημόσιο τομέα που υπήρχε βέβαια πάντοτε, αλλά τώρα διογκώνεται. Αν όλοι κάναμε ένα βήμα πίσω; Αν βάζαμε λίγο νερό στο κρασί μας; Θα είχαν όλα αυτά αποτέλεσμα; Για να το μάθουμε θα πρέπει να κάνουμε το δύσκολο. Να σκεφτούμε, αποστασιοποιημένοι από την ιδιότητά μας, τη θέση μας, όχι από τον χαρακτήρα μας και τις αρχές μας.
Αφού το πρόβλημα αναβολής των πανελληνίων ξεπεράστηκε, ήρθε εκείνο που δίχασε τους μαθητές αυτή τη φορά. Η συνήθης τακτική των δύσκολων έως αδιανόητων θεμάτων σε μαθήματα της τεχνολογικής και θετικής κατεύθυνσης επιβάρυνε την ψυχολογία των παιδιών αυτών των κατευθύνσεων και δημιούργησε προστριβές με τα παιδιά της θεωρητικής κατεύθυνσης τα οποία, κατά κανόνα αντιμετωπίζουν θέματα λιγότερο δύσκολα. Και όλα αυτά κατά τη διάρκεια των εξετάσεων. Με κούραση συσσωρευμένη, με αντοχές ελάχιστες και, τελικά με κακό κλίμα που δεν θα έπρεπε κι όμως επηρεάζει τους μαθητές δημιουργώντας στρατόπεδα. Η διαφωνία αυτή δεν έχει βάση, καθώς τα παιδιά δε στοχεύουν στις ίδιες σχολές ούτε τα μαθήματα τους μπορούν να συγκριθούν. Ωστόσο συνεχίζει να υπάρχει με δικαιολογημένα απογοητευμένους μαθητές που δεν βλέπουν να έχουν αποτέλεσμα οι κόποι τους και με άλλους που αναγκάζονται να απολογηθούν γιατί δεν τους ζόρισαν περισσότερο. Για ακόμη μια φορά δεν εστιάζουμε εκεί που πρέπει. Η ουσία είναι ότι όσοι αποφασίζουν για τις εξετάσεις έχουν πλήρη άγνοια της κατάστασης που επικρατεί στα σχολεία, του φόρτου των μαθητών και της εφηβείας με αποτέλεσμα να δοκιμάζουν τις αντοχές των μαθητών και να αφήνουν πολλούς έξω από τον χορό
Καλή υπομονή και κουράγιο για το υπόλοιπο και καλά αποτελέσματα σε όλους
Και ας μην ξεχνάμε ότι μια φαινομενική αποτυχία μπορεί να μας οδηγήσει σε δρόμους που πότε δε φανταστήκαμε, αλλά τελικά μπορεί να μας εκφράζουν.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=YbUtY3w-qWI
Διαχρονικό πρόβλημα στη χώρα μας το εκπαιδευτικό σύστημα. Μια "καραμέλα" για κάποιους, ένα ουσιαστικό και άλυτο ζήτημα στην πραγματικότητα. Με αφορμή τις διεκδικήσεις των εκπαιδευτικών και τον παραλογισμό των πανελληνίων, το θέμα έρχεται βίαια και ηχηρά στην επιφάνεια για ακόμη μια φορά και αυτό που σίγουρα και αποδεδειγμένα προκαλεί είναι διαφωνίες. Οι καθηγητές του Δημοσίου επιστρατεύονται για να πραγματοποιηθούν οι εξετάσεις πριν καν εκφράσουν την πρόθεση να απεργήσουν και πολύ αμφιβάλλω για το αν έχει ο κόσμος αντιληφθεί τι σημαίνει αυτό. Οι πραγματικοί λόγοι της απεργίας δεν φτάνουν ποτέ στα αυτιά του απλού κόσμου ο οποίος μένει με την εντύπωση ότι γίνεται πολύς λόγος για δύο επιπλέον ώρες δουλειάς. Από την άλλη, οι μαθητές με την αγωνία και το άγχος μιας ολόκληρης χρονιάς ανυπομονούν για το τέλος της και ανατριχιάζουν και μόνο στην ιδέα μιας αναβολής. Οι γονείς τους, ακόμη πιο ακραίοι σε πολλές περιπτώσεις, δεν ξέρουν σε ποιον να αποδώσουν ευθύνες. Στους καθηγητές που επέλεξαν αυτήν την ιδιαιτέρως κρίσιμη περίοδο για να εκφράσουν τα αιτήματά τους ή στην κυβέρνηση που με τις κινήσεις της τους ωθεί σε αυτήν την κατεύθυνση; Σε όλο αυτό το παραλήρημα, υπάρχουν και οι καθηγητές των φροντιστηρίων, τους οποίους εξακολουθούν να αγνοούν ακόμη και σήμερα εκείνοι του Δημοσίου. Έρχονται κι αυτοί σε επαφή με τους μαθητές, δουλεύοντας ώρες ατελείωτες για την καλύτερη δυνατή προετοιμασία τους ώστε να πετύχουν το στόχο τους. Και σε αυτούς δημιουργείται ένα αρνητικό κλίμα για τον δημόσιο τομέα που υπήρχε βέβαια πάντοτε, αλλά τώρα διογκώνεται. Αν όλοι κάναμε ένα βήμα πίσω; Αν βάζαμε λίγο νερό στο κρασί μας; Θα είχαν όλα αυτά αποτέλεσμα; Για να το μάθουμε θα πρέπει να κάνουμε το δύσκολο. Να σκεφτούμε, αποστασιοποιημένοι από την ιδιότητά μας, τη θέση μας, όχι από τον χαρακτήρα μας και τις αρχές μας.
Αφού το πρόβλημα αναβολής των πανελληνίων ξεπεράστηκε, ήρθε εκείνο που δίχασε τους μαθητές αυτή τη φορά. Η συνήθης τακτική των δύσκολων έως αδιανόητων θεμάτων σε μαθήματα της τεχνολογικής και θετικής κατεύθυνσης επιβάρυνε την ψυχολογία των παιδιών αυτών των κατευθύνσεων και δημιούργησε προστριβές με τα παιδιά της θεωρητικής κατεύθυνσης τα οποία, κατά κανόνα αντιμετωπίζουν θέματα λιγότερο δύσκολα. Και όλα αυτά κατά τη διάρκεια των εξετάσεων. Με κούραση συσσωρευμένη, με αντοχές ελάχιστες και, τελικά με κακό κλίμα που δεν θα έπρεπε κι όμως επηρεάζει τους μαθητές δημιουργώντας στρατόπεδα. Η διαφωνία αυτή δεν έχει βάση, καθώς τα παιδιά δε στοχεύουν στις ίδιες σχολές ούτε τα μαθήματα τους μπορούν να συγκριθούν. Ωστόσο συνεχίζει να υπάρχει με δικαιολογημένα απογοητευμένους μαθητές που δεν βλέπουν να έχουν αποτέλεσμα οι κόποι τους και με άλλους που αναγκάζονται να απολογηθούν γιατί δεν τους ζόρισαν περισσότερο. Για ακόμη μια φορά δεν εστιάζουμε εκεί που πρέπει. Η ουσία είναι ότι όσοι αποφασίζουν για τις εξετάσεις έχουν πλήρη άγνοια της κατάστασης που επικρατεί στα σχολεία, του φόρτου των μαθητών και της εφηβείας με αποτέλεσμα να δοκιμάζουν τις αντοχές των μαθητών και να αφήνουν πολλούς έξω από τον χορό
Καλή υπομονή και κουράγιο για το υπόλοιπο και καλά αποτελέσματα σε όλους
Και ας μην ξεχνάμε ότι μια φαινομενική αποτυχία μπορεί να μας οδηγήσει σε δρόμους που πότε δε φανταστήκαμε, αλλά τελικά μπορεί να μας εκφράζουν.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=YbUtY3w-qWI
