Ασκήσεις θάρρους

Σχεδόν κάθε χρόνο, τέτοια εποχή νιώθω πως πρέπει να γράψω δυο-τρεις σκέψεις για τα παιδιά που δοκιμάζονται στις πανελλήνιες εξετάσεις. Λόγω ιδιότητας αλλά μάλλον και λόγω χαρακτήρα πιστεύω πως πρέπει να υπενθυμίσω σε όσους από κούραση ή υπερβολικό άγχος έχουν αποπροσανατολιστεί λίγο, κάποια βασικά πράγματα...1ον: Η εντατική προσπάθεια ενός ολόκληρου χρόνου δημιουργεί τις καταλληλότερες προϋποθέσεις για επιτυχία. Σκέψεις του τύπου "Νιώθω πως δε θυμάμαι τίποτα", "Δεν προλαβαίνω" και "Δεν θα γράψω", εκτός του ότι απαγορεύονται δια ροπάλου ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα, 2ον: Η σύγκριση με άλλους συμμαθητές μας μόνο κακό μπορεί να μας κάνει, καθώς ο καθένας έχει τους δικούς του ρυθμούς, το δικό του πρόγραμμα και τη δική του προσωπικότητα, 3ον: Διαβάζουμε οργανωμένα και όχι άτσαλα για να αποφύγουμε επιπρόσθετη κούραση, 4ον: Αν νιώθουμε πως δεν αποδίδουμε παίρνουμε μια ανάσα, είτε αυτό σημαίνει μισή ώρα ξεκούρασης, ταβανοθεραπείας, βόλτας με ποδήλατο ή χωρίς.Αλλά όταν λέμε μισή ώρα, εννοούμε ΜΙΣΗ ΩΡΑ, όχι υπερβολές, 5ον: Δεν υπολογίζουμε πόσο θα γράψουμε σε κάθε μάθημα γιατί μπορεί να βρεθούμε προ εκπλήξεως-ευχάριστης ή δυσάρεστης- και δεν έχει και καμιά απολύτως ουσία. Προσπαθούμε για το καλύτερο για να έχουμε έπειτα την πολυτέλεια να κάνουμε τις επιλογές μας με βάση τις επιθυμίες μας και όχι λόγω του βαθμού μας, και 6ον:Σκεφτόμαστε θετικά, ψύχραιμα και ρεαλιστικά..Ακούστε μας και εμάς..Κάτι ξέρουμε