Χριστούγεννα

Όλοι περιμένουμε κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα και αυτό δεν αλλάζει.Αυτό που μας κάνει να αδημονούμε για τον ερχομό τους είναι που αλλάζει.Παλιά, όταν ήμασταν πιτσιρίκια, περιμέναμε δώρα,τραγουδούσαμε τα κάλαντα,στολίζαμε το δέντρο και πιστεύαμε στον Άγιο Βασίλη.Αυτό μας έκανε να μετράμε ανάποδα τις μέρες που απομένουν για να γιορτάσουμε.Λίγο αργότερα, στην ταραγμένη περίοδο της εφηβείας, παίρναμε μια βαθιά ανάσα από τις σχολικές υποχρεώσεις και καίγαμε το πελεκούδι ως ένδειξη αντίδρασης στα πρέπει και τα μη.Τα φοιτητικά χρόνια αποτελούσαν μια παρατεταμένη περίοδο διακοπών και, κατά συνέπεια, δεν άλλαζε κάτι κατά τη διάρκεια των γιορτών.Ίσως, ήταν μια καλή ευκαιρία να βρεθούμε όλοι οι φίλοι από κάθε γωνιά της χώρας όπου σπουδάζαμε και να το ρίξουμε έξω, αυτή τη φορά στην κοινή μας βάση,την πόλη μας!!Όταν η δουλειά μπήκε στις ζωές μας, με την κούραση και την καθημερινότητά της να μας κλέβει πολύτιμο ελεύθερο χρόνο, οι γιορτές έγιναν διακοπές.Διάθεση και κέφι υπάρχει αλλά τα επίπεδα και οι αντοχές είναι εμφανώς μειωμένα.Οι συζητήσεις περιστρέφονται γύρω από τη δουλειά,τις χρηματικές απολαβές του καθενός και τους επικείμενους γάμους ή τις εγκυμοσύνες!Ίσως, γι' αυτό να μοιάζουν λιγότερο ελκυστικά τα Χριστούγεννα. Δεν έχω περάσει στο επόμενο στάδιο όποτε δεν ξέρω πως θα βλέπω τη συγκεκριμένη περίοδο σε μια δεκαετία από τώρα. Αυτό που υποθέτω είναι πως ίσως, μεγαλώνοντας να συνειδητοποιήσω το θρησκευτικό κομμάτι αυτής της γιορτής γιατί, ανεξάρτητα από το αν κάποιος πιστεύει ή όχι, πρόκειται για τη γέννηση του Χριστού. Αυτό είναι που γιορτάζουμε.Καλή χρονιά σε όλους

Το χαμόγελο του παιδιού

http://www.hamogelo.gr/

από τον Χρήστο Μήτση
Ο ΠΡΟΜΗΘΕΪΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΦΡΑΝΚΕΝΣΤΑΙΝ, ΤΟ ΣΤΙΛΑΤΟ ΝΟΥΑΡ, ΤΟ ΠΙΟ ΑΚΡΑΙΟ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΗ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΤΟΥ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ, Ο ΑΛΜΟΔΟΒΑΡ ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΣΠΡΩΞΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΑ, ΜΑ ΤΟΣΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΔΡΑΜΑΤΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΤΗΣ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑΣ ΤΟΥ.

Ασκητική/Καζαντζάκης

Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος.
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.
Δεν πολεμούμε τα σκοτεινά μας πάθη με νηφάλια, αναιμικιά, ουδέτερη, πάνω από τα πάθη αρετή. Παρά με άλλα σφοδρότερα πάθη.
Ένα καράβι είναι το σώμα μας και πλέει απάνω σε βαθιογάλαζα νερά. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να ναυαγήσουμε!
Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου.
Ζούμε μόνοι, πεθαίνουμε μόνοι, το ενδιάμεσο φωτεινό σημείο το λέμε ζωή.
Η ανώτατη αρετή δεν είναι νά' σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία.
Η καρδιά σμίγει ό,τι ο νους χωρίζει, ξεπερνάει την παλαίστρα της ανάγκης και μετουσιώνει το πάλεμα σε αγάπη.
Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα!
Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
Να πεθαίνεις κάθε μέρα. Να γεννιέσαι κάθε μέρα. Ν' αρνιέσαι ό,τι έχεις κάθε μέρα.
Να 'σαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση.
Νίκησε το στερνό, τον πιο μεγάλο πειρασμό, την ελπίδα. Τούτο είναι το τρίτο χρέος.
Πειθαρχία, να η ανώτατη αρετή.
Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!
Σα να 'ναι όλη η ζωή ετούτη τ' ορατό αιώνιο κυνήγι ενός αόρατου Γαμπρού, που κυνηγάει από κορμί σε κορμί την αιωνιότητα, την αδάμαστη Νύφη.
Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες.
Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.

http://www.youtube.com/watch?v=KlPwPTEme5k&feature=fvwrel